Kurzacka wieś
Sciegny istniały już w końcu XII wieku, co potwierdza rejestr biskupstwa wrocławskiego z 1305 roku. Rozwój wsi był ściśle związany z sąsiednimi Kowarami, gdzie od połowy XII wieku dobywano rudę żelaza, tu ją wytapiano a w kuźniach wykuwano różne żelazne przedmioty. "Dzieło żelazne" czyli huty, i kuźnice zużywały w procesach technologicznych wielkie ilości węgla drzewnego, którego "produkcja" miała miejsce tam, gdzie surowca było pod dostatkiem - w głębi karkonoskiej puszczy. Dzisiejsze Sciegny były takim dogodnym obszarem, z jednej strony łatwość pozyskania drewna, z drugiej strony stosunkowo niedaleki transport gotowego produktu. W powstałej osadzie kurzacy (węglarze), trudzili się układaniem mielerzy, w których szczapy drewna w spowolnionym procesie spalania (kurzenia), przeistaczały się w węgiel drzewny. Ten, spalany w piecach hutniczych, dawał odpowiednio wysoką temperaturę do topienia żelaza. Przynajmniej trzy wieki unosiły się dymy nad Sciegnami.

Wielki syn kurzacki
W końcu XV wieku urodził się w Sciegnach Wenzel Koehler (Wacław Koler), jeden z największych uczonych Uniwersytetu Jagielońskiego w Krakowie. Jego nazwisko oraz łaciński przydomek Antracenus świadczy o pochodzeniu z rodziny węglarzy. Studiował w Krakowie w latach 1507 - 1513, gdzie osiadł na stałe i prowadził, jak przystało na badacza wieku renesansu, badania w wielu dziedzinach. Był wybitnym humanistą - filologiem, zajmował się łaciną i greką oraz jako jeden z pierwszych na uniwersytecie, językiem hebrajskim. Wielkie uznanie zdobył jako medyk. Jako profesor krakowskiej Alma Mater doczekał się takiej opinii współczesnych: "...Nie tylko Krakowa, ale i całego Śląska ozdoba... mąż który samej natury wydaje się być powiernikiem.."

Kowalskie tradycje
Do XIX wieku Sciegny należały do właścicieli Miłkowa. Dotknęły je wprawdzie zniszczenia wojny trzydziestoletniej (1618 - 1648) ale nie zahamowały rozwoju. Powstawały chałupnicze zakłady tkackie, ale specjalnością wyróżniającą Sciegny spośród podkarkonoskich wsi były liczne zakłady kowalskie, w których rzemieślnicy wytwarzali bogaty asortyment przedmiotów żelaznych potrzebnych w gospodarstwie: pługi, brony, piły, nożyce. Ze spisu dokonanego w 1768 roku wynika, że na trzydziestu kmieci i zarodników wieś zamieszkiwało 184 chałupników, co świadczy o małej roli rolnictwa, na korzyść rękodzielnictwa i rzemiosła jako źródła dobrobytu mieszkańców. Stać było najbogatszych na ufundowanie dzwonu i malowidła do pierwszej ewangelickiej świątyni w Miłkowie, wybudowanej w 1742 roku.
Duch kowalstwa przetrwał do czasów współczesnych. W Sciegnach dobrze prosperuje 7 warsztatów samochodowych. Jest tu prawdopodobnie największe ich zagęszczenie spośród wszystkich wsi Kotliny Jeleniogórskiej.